مهدی الهی قمشه ای

مرتب سازی بر اساس :
فقط موجود ها:

نمایش 1–16 از 21 نتیجه

مهدی الهی قمشه ای

استاد مهدی الهی قمشه ای در سال 1319 هجری قمری در قمشه/شهرضا دیده به جهان گشود. در پنج سالگى به مکتب رفت و تا هفت سالگى مقدمات ادبیات فارسى و عربى فرا گرفت. سپس نزد پدر دانشمند خود و استادان دیگر در همان شهر ادامه تحصیل داد. نشانه ‏اى از استعداد زبانى ـ ادبى درخشان او این است که در پانزده سالگى در زبان و ادب عرب و دستور زبان و علوم بلاغى به پایه ‏اى رسید که شرح نَظّام نیشابورى و مطوّل تفتازانى را تدریس می کرد. استادان او در قمشه عبارت بوده‏ اند از:

1. ملا محمدمهدى فرزانه قمشه ‏اى (1302-1372 ق) (در رشته فقه، اصول و حکمت)؛

2. حسین امین جعفرى (1295-1369 ق).

وی سپس براى ادامه تحصیل در سطحى بالاتر به حوزه علمى اصفهان نقل مکان کرد. استادان او در حوزه علمیه پیشرفته اصفهان عبارت بوده‏ اند از:

3. شیخ محمدحکیم خراسانى؛

4. آیت‏ اللّه‏ شهید مدرس.

پس از یک سال اقامت در اصفهان، راهى مشهد مقدس رضوى شد و در آنجا به مدرسه معروف نوّاب راه پیدا کرد. استادان او در این حوزه:

5. آقا بزرگ حکیم (معروف به میرزا عسکرى شهید)؛

6. آیت ‏اللّه‏ العظمى حاج آقا حسین قمى؛

7. شیخ اسد اللّه‏ یزدى (در منطق، حکمت، هیئت و برخى از علوم ریاضى؛ همچنین نزد او شرح فصوص قیصرى را فرا گرفت)؛

8. حاج ملاّ محمدعلى معروف به فاضل (م 1342 ق) (در حکمت و عرفان)؛

9. حاج شیخ حسن مشهور به فاضل برسى (در فقه و اصول)؛

10. آیت اللّه‏ حاج میرزا حسن فقیه سبزوارى خراسانى (م 1386 ق)؛

11. قرآن‏شناس بزرگ و از زعماى مکتب قرآنى تفکیک، مرحوم میرزا مهدى اصفهانى (1303-1365 ق).

حکیم الهى قمشه‏ اى سپس به تهران آمد و در مدرسه سپهسالار (اینک: شهید مطهرى) حجره گرفت و از توفیق و حسن اتفاق، بار دیگر به محضر استاد پیشینش مرحوم آیت اللّه‏ مدرس راه یافت. در این جا در عین فراگیرى سطوح عالی تر اصول و فقه، به تدریس منطق و فلسفه براى طلاّب جوان‏تر اشتغال داشت.

بعدها، پس از گسترش آموزش عالى در ایران و تأسیس دانشگاه تهران، مدرسه سپهسالار به دانشکده معقول و منقول تبدیل شد و شادروان الهى قمشه ای در این دانشکده جدید به تدریس منطق و حکمت و ادبیات، و در دانشگاه تهران به تدریس حکمت و فلسفه و زبان و ادبیات عربى پرداخت. دانشکده معقول و منقول پیشگفته به دانشکده الهیات و معارف اسلامی تغییر هیئت داد، و او از همین دانشکده و دانشگاه، با نگارش اثرى علمى به نام توحید هوشمندان، به اخذ درجه دکترى نایل گشت و تا اواخر عمرش به مدت 35 سال استاد دانشگاه تهران/دانشکده الهیات ماند.

بعضى از برجسته‏ ترین شاگردان او:

1. آیت اللّه‏ حسن‏زاده آملى، از حکماى جلیل‏ القدر معاصر که به تصریح خود جز در رشته معقول، در مجلس تفسیر استاد حضور مى‏یافته است؛

2. آیت اللّه‏ عبداللّه‏ جوادى آملى که همچون استاد خود (مرحوم الهی قمشه‏ اى) و نیز همدرس خود (آیت اللّه‏ حسن‏زاده)، در قرآن‏شناسى و حکمت و عرفان ـ به ویژه حکمت صدرایى و عرفان محیی الدین ـ مقام علمى شامخى دارد؛

3. آیت اللّه‏ حاج سیّد محمدحسن لنگرودى.

او پس از عمرى پربار و برکت در خدمت به نشر معارف قرآنى و فرهنگ اسلامى و شیعى در شب سه‏ شنبه دوازدهم ربیع الثانى 1393ق (برابر با 25 اردیبهشت 1352 شمسی) در تهران دار فانی را وداع گفت، و در شهر مقدس قم، در وادى السلام به خاک سپرده شد.

برخی از آثار و تألیفات استاد مهدی الهی قمشه ای :

ترجمه قرآن مجید به زبان فارسی
ترجمه کلیات مفاتیح الجنان

تصحیح و تحشیه تفسیر ابوالفتوح رازی
ترجمه صحیفه کامله سجادیه
قصیده قرآنیه